Χριστούγεννα είναι κάτι πολύ περισσότερο

Χριστούγεννα είναι κάτι πολύ περισσότερο

nutri-politics λοιπόν !

Ξεκινώντας κάτι καινούργιο πάντα είναι πολύ δύσκολο να βρούμε την αρχή. Αυτό στην παρούσα δεν ισχύει. Έχω την τιμή να μιλώ συχνά και να συνεργάζομαι με τον Πάρη Παπαχρήστο. Οι συζητήσεις μαζί του είναι πάντα ενδιαφέρουσες και όσον αφορά τη δημιουργία αυτού του blog καταλήξαμε στο “nutri-politics” ωσάν προετοιμασμένοι από καιρό!

“Nutri-politics”* λοιπόν ! Πρόκειται για μια θεματική που ήμουν και είμαι ψυχικά καιδιανοητικά προϊδεασμένος. Είναι μια συνάντηση του περιεχομένου 2 λέξεων, του “nutrition” και του “politics”. Ψάχνοντας ετυμολογικά το “nutrition” εύκολα βρίσκει κανείς ότι έρχεται από το λατινικό “nutritionem” (ονομαστική: nutritio) που σημαίνει “θρεπτικό”, ερχόμενο από τη μετοχή “nutrire” που σημαίνει “να θρέψω, να θηλάσω”. Για το “politics” θα μπορούσε να βρει κανείς πολλούς ορισμούς. Ο γράφων προτιμά να περιγράψει την πολιτική ως τον τρόπο να κάνουμε τα πράγματα καλύτερα και εφικτά. Εύρηκα λοιπόν.. “nutri-politics” είναι ο τρόπος να κάνουμε τα πράγματα θρεπτικότερα.. Η “θρεπτική πολιτική” έχει να σχεδιάσει και να προγραμματίσει με βάση τα ελληνικά μας προβλήματα και να τα αναλύσει βάσει του Τι; Ποιος; Πότε; Που; Γιατί;

Ε λοιπόν το “nutri-politics” έχει σκοπό να βάζει θέματα και να τοποθετείται σχετικά με:

• τα πλαίσια ( διατροφικά, πολιτικά, πολιτιστικά κα) στα οποία μπορούν ή ήδη αναπτύσσονται πολιτικές,
• τις διαδικασίες και την αλληλεπίδραση των ενδιαφερόμενων μερών που οδηγούν ή μπορούν να οδηγήσουν σε αποφάσεις πολιτικής,
• “τη μετάφραση” των πολιτικών σε εφικτά γενικευμένα προγράμματα,
• την αξιολόγηση των επιπτώσεων (εκούσιων και ακούσιων, θετικών και αρνητικών, μετρήσιμων ή μη μετρήσιμων),
• την εκτίμηση των δυνάμεων/ παραγόντων που εμποδίζουν ή βοηθούν την εφαρμογή της πολιτικής.

Η διατροφή μας μοιάζει με την πολιτική μας. Η διατροφή που κάνουμε είναι ο τρόπος και το μέσο που αναδεικνύει τον τρόπο ζωής μας. Η πολιτική που ακολουθούμε είναι ο τρόπος και το μέσο που αναδεικνύει την ίδια τη ζωή μας. Για το κλείσιμο ταιριάζει να συσχετίσουμε την αξία του προγραμματισμού και την ελληνική πραγματικότητα στη “θρεπτική πολιτική” με την εξής ρήση του Winston Churchill: «Αυτός που αδυνατεί να προγραμματίσει προγραμματίζει να αποτύχει».

* Η σειρά άρθρων "nutri-politics" έχει ξεκινήσει να υφίσταται και να δημοσιεύεται στο www.mednutrition.gr από τις 11/07/2014.

Δημήτρης Π. Μπερτζελέτος

Χοιρινό, ένα παρεξηγημένο κρέας

Οι  Έλληνες είμαστε κρεοφάγοι. Είμαστε 7^οι στην ημερήσια κατανάλωση κρέατος παγκοσμίως.  Οπότε ένα θέμα που πραγματεύεται το κρέας αποκτά απευθείας ενδιαφέρον. Το χοιρινό κρέας είναι σχετικά παρεξηγημένο τρόφιμο, οπότε κρίνεται σκόπιμο να διαφωτιστούν ορισμένες πτυχές του.

Μερικά δυνατά σημεία του χοιρινού:

-Είναι καλή πηγή βιταμινών, 100γρ χοιρινού δίδουν πάνω από το 50% των αναγκών σε θειαμίνη, πάνω από το 35% νιασίνη, πάνω από 35% σε Β6.

-Περιέχει καλές ποσότητες σιδήρου, ψευδαργύρου. Τα 100γρ χοιρινού προσφέρουν 0,7-1,1mg ποιοτικού και καλά απορροφήσιμου σιδήρου και 2,6-2,7mg ψευδαργύρου, δηλαδή το 10% και 25%, αντίστοιχα, των ημερήσιων αναγκών. Ίδια ποσότητα μοσχαριού (100γρ) προσφέρει κοντά στο 20% και 50% των αναγκών μας σε σίδηρο και ψευδάργυρο, αντίστοιχα.

-Το λίπος του χοιρινού είναι ορατό, κάτι που δίνει το πλεονέκτημα να αφαιρείται, με αποτέλεσμα το τελικό προϊόν να περιέχει λιγότερα λιπαρά. Σημειώνεται ότι ο διαχωρισμός λίπους στο μοσχάρι είναι δυσκολότερος έως αδύνατος. Υπάρχουν κομμάτια χοιρινού που περιέχουν μόνο 6% λίπος (ψαρονέφρι, «το μάτι» μπριζόλας με κόκκαλο). Βέβαια, υπάρχουν κομμάτια χοιρινού (πχ ‘παντσέτες’) που ξεπερνάνε το 30% σε λίπος, οπότε προσοχή στο τι διαλέγετε.

-Κατά μέσο όρο το χοιρινό περιέχει λιγότερη χοληστερόλη από το μοσχάρι. 100 γρ χοιρινού περιέχουν περί τα 100mg χοληστερόλης.

-Η πρωτεΐνη που περιέχει είναι καλής ποιότητας, με πολλά απαραίτητα αμινοξέα (που δεν μπορεί να τα συνθέσει ο ανθρώπινος οργανισμός), όπως ισχύει με τα περισσότερα κόκκινα κρέατα. Κατά μέσο όρο το χοιρινό έχει λίγο λιγότερη ποσοτικά πρωτεΐνη από το μοσχάρι. Όμως ένα κομμάτι «χοιρινό κόντρα» διαχωρισμένο από λίπος (“sirloin”), έχει ίδια ποσότητα πρωτεΐνης με το αντίστοιχο κομμάτι μοσχαριού (“sirloin”). Μάλιστα, ένα τέτοιο κομμάτι χοιρινού έχει 2 γρ λιγότερα σε λίπος.

-Προσφέρει πολλές εκδοχές στη μαγειρική, με πολλές συνταγές για «κατσαρόλα».

-Μην ξεχνάμε επιπλέον ότι στην Ελλάδα της ύφεσης ότι το χοιρινό κρέας παρουσιάζει μεγαλύτερη αυτάρκεια (35%) σε σχέση με το μοσχάρι. Είναι σημαντικό λοιπόν να προτιμάμε ελληνικό χοιρινό, βοηθώντας στην τοπική μας οικονομία περισσότερο.

Όλα τα παραπάνω είναι καλό να τα γνωρίζουμε, όπως είναι καλό να γνωρίζουμε ότι τη μέση κατανάλωση κρέατος πρέπει να την ελαττώσουμε. 1 φορά/ εβδομάδα κατανάλωση κόκκινου κρέατος είναι αρκετή, εφόσον μιλάμε για υγιείς ενήλικες.

Βιβλιογραφία:

-Τριχοπούλου Α. Πίνακες Σύνθεσης Τροφίμων και Ελληνικών Πιάτων. 2004. Εκδόσεις Παρισιάνου

-ΠΑΣΕΓΕΣ, Αυτάρκεια Αγροτικών Διατροφικών Προϊόντων, Αύγουστος 2012

-Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τη Διατροφή και τις Διατροφικές Διαταραχές 2008-2012, Αθήνα 2008

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Π. ΜΠΕΡΤΖΕΛΕΤΟΣ

Κλινικός Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, MSc

Γρηγορίου Ε’ 29, Τρίπολη

τηλ: 2710 232364

e-mail: bertzeletos@gmail.com

site: www.bertzeletos.gr

blog:nutripolitics.blogspot.gr

nutri- music, «συνταγές μαγειρικής»-Χαΐνηδες

Το 2014 ξεκινά το ‘εγχείρημα’ που λέγεται “nutri-music”. Το nutri-music ξεκινά ως ένα ημερολόγιο διατροφής. Κάθε μήνα θα «παίζει» ένα τραγούδι ή γκρούπ με τίτλο που σχετίζεται με το φαγητό μας. Η μουσική είναι παντού, το ίδιο και η διατροφή. Με το nutri-music φωτίζονται θέματα διατροφής εύηχα. Καιρός να συνυπάρξουν.

Ξεκινάμε το μουσικοδιατροφικό μας ταξίδι με:

«συνταγές μαγειρικής»-Χαΐνηδες

(Άλμπουμ: «Ο Γητευτής και το Δρακοδόντι»-2005)

.

.Κύμινο, μοσχοκάρυδο και κόκκινο πιπέρι,
ποτέ δεν είχε ταίρι
ν’ αλλάξει μιαν ευχή,
να χαμηλώσεις τη φωτιά μετά την πρώτη βράση,
να γίνονταν η πλάση
ξανά απ’ την αρχή..

*Στίχοι μελαγχολίας γι’ αυτά που ευχόμαστε και προσδοκούμε και δε μας έρχονται, αλλά εξακολουθούμε να τα προσμένουμε, να τα επιδιώκουμε. Κάπως έτσι είναι η αρχή μιας χρονιάς, που σημαίνει ταυτόχρονα και το τέλος μιας προηγούμενης.

Καθήστε αναπαυτικά αφήστε τους ήχους του να 'παίξουν', βλέποντας το βίντεο..

Επιμέλεια: Δημήτρης Π. Μπερτζελέτος

nutri-music

Το εγχείρημα 'nutri-music' ξεκινά το 2014.
Η μουσική είναι στη ζωή μας,
το ίδιο και η διατροφή,
μπορούμε 'εύηχα' να φωτίζουμε θέματα διατροφής με τη βοήθεια και την έμπνευση της μουσικής.
Καλή ακρόαση..Καλή όρεξη !

Δημήτρης Π. Μπερτζελέτος

Χριστούγεννα δεν είναι απλά ‘κατανάλωση’, είναι κάτι πολύ παραπάνω..

Τα Χριστούγεννα «ξερουτινιάζουμε» οι περισσότεροι. Είναι στη μέση περίπου της σαιζόν και είναι ό, τι πρέπει για φυγή από την καθημερινότητα. Κατά συνέπεια ορισμένοι χρυσοί κανόνες της διατροφής είναι δύσκολο να ακολουθούνται, όχι όμως και ακατόρθωτο.

Δεν γνωρίζουμε έγκυρα αν οι Έλληνες τελικά παίρνουν κιλά τα Χριστούγεννα, εμπειρικά μπορούμε να απαντήσουμε ‘Ναι’. Εντελώς εμπειρικά, επίσης, μπορούμε να πούμε ότι είμαστε πιο εκτεθειμένοι στις λιχουδιές και την υπερφαγία μετά την Πρωτοχρονιά, κοντά και μετά των Φώτων, όπου νιώθουμε ολίγον μελαγχολικά όπου τα ‘λαμπάκια’ σιγά σιγά κλείνουν, η ρουτίνα ξανάρχεται, ενώ και με όρους οικιακής οικονομίας ‘τελειώνουμε’ τα γλυκά και τα εδέσματα καταναλώνοντάς τα, για να μην τα ‘πετάξουμε’..

Πάντως, αν συνυπολογίσουμε μελέτες Αμερικανών ερευνητών (National Institutes of Health) που λένε ότι «το βάρος των εορτών είναι επίμονο και παραμένον», οφείλουμε να είμαστε ‘άγρυπνοι’ σχετικά με τη διαχείριση της τροφής και της δραστηριότητάς μας κατά την περίοδο των Χριστουγέννων.

Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι οι πράξεις προσδιορίζουν το σκοπό μας. Ο ελληνικός αρχαίος τρόπος σκέψης έχει διδάξει ότι οφείλουμε οι πράξεις μας και οι ενέργειές μας να έχουν στόχο.

Από την ψυχαναλυτική σκοπιά, πολλοί ψυχολόγοι τονίζουν ότι όταν δεν δρούμε σύμφωνα με τις προθέσεις μας έχουμε έλλειψη αυτοελέγχου ή πλημμυριζόμαστε από παρόρμηση.

Αν αποδεχτούμε ότι τα Χριστούγεννα αποτελούν μια ειδική περίοδο, με λιγότερους κανόνες, αυτό δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να έχουμε στόχους ή να είμαστε πλημμυρισμένοι από μια διαρκή παρόρμηση. Απλά οι στόχοι οφείλουν να είναι ρεαλιστικοί. Αν αποδεχτούμε ότι το βάρος που παίρνουμε στις εορτές είναι «επίμονο και παραμένον», τότε ρεαλιστικά βάζουμε στόχο τα εξής απλά: «να μην πάρουμε βάρος».. «κρατώντας ψηλά τις προθέσεις μας».

Μερικές στρατηγικές για να γίνονται πιο εύκολα ‘πράξη οι στόχοι’:

1. Μην αμελήσετε τα φρούτα, αν καταναλώσετε 2 φρούτα 1-2 ώρες πριν από ένα ‘μεγάλο τραπέζι’ κάνετε διπλό καλό, στη θρέψη και στη μείωση της όρεξης..
2. Καλή ενυδάτωση, αν είστε καλά ενυδατωμένοι πριν από ένα ‘μεγάλο τραπέζι’ μπορεί να πετύχετε πιο γρήγορα αίσθημα πληρότητας.
3. Αποφεύγετε την κατανάλωση αλκοόλ πριν από ένα μεγάλο γεύμα. «Ανοίγει» την όρεξη, 1-2 ποτήρια κόκκινο κρασί κατά τη διάρκεια του ‘μεγάλου γεύματος’ ταιριάζει με τα κρέατα που συνήθως κοσμούν το τραπέζι
4. Σε περίπτωση ‘μεγάλου βραδινού γεύματος’ προτιμάτε την ίδια μέρα το μεσημέρι ελαφρύ γεύμα (πχ σαλάτα + φιλέτο κοτόπουλο ή ψάρι ή τόνο ή ‘λαδερό’ στραγγισμένο από σάλτσες μαζί με 1-2 φέτες ψωμί)
5. Το πιάτο στο ‘μεγάλο γεύμα’:

-το μισό πιάτο καλό είναι να περιλαμβάνει σαλάτα εποχής (αφαιρείτε ή αποφεύγετε ντρέσινγκ στις σαλάτες σας),

-το κρέας καλό είναι να καταλαμβάνει το ¼ του πιάτου. Η μερίδα ας μην ξεπερνάει το μέγεθος της παλάμης μας. Προτιμάτε άλιπα κομμάτια (χωρίς πέτσα, στήθος),

-στο υπόλοιπο ¼ του πιάτου θα μπορείτε να προσθέσετε πηγές αμύλου (ρύζι, πατάτα, μακαρόνια) και διάφορα μικρά κομμάτια από ορεκτικά ( πίτες, τυριά κα),

-αν θέλετε να συνεχίσετε το φαγητό, συμβουλή είναι να ξαναγεμίσετε περίπου το μισό πιάτο με σαλάτα και μισή παλάμη κρέας (σχετικά ‘άλιπο’)…

6. ‘Γλυκά’: να μπορείτε να έχετε θυμικό και να κρατάτε πρωτόκολλο στα γλυκά. Εσείς βάζετε το στόχο ανάλογα με αυτό που αντέχει η όρεξή και η λαχτάρα σας, πχ 1 μελομακάρονο μέρα παρά μέρα ή 1 μελομακάρονο την ημέρα.. Γενικά τα μελομακάρονα και οι κουραμπιέδες προτιμώνται σε σχέση με τα πιο λιπαρά κρεμώδη γλυκά (τούρτες, πάστες κα).
7. Διαχείριση ελεύθερου χρόνου: η καθημερινότητα και ο μειωμένος ελεύθερος χρόνος της είναι ζητήματα προς επαναπροσδιορισμό. Τα Χριστούγεννα θεωρητικά ο ελεύθερος χρόνος είναι περισσότερος, άρα τι καλύτερο από την υγιεινή του διαχείριση μέσω της άσκησης. Ακολουθήστε τις δυνατότητές σας, φορέστε φόρμες και ασκηθείτε πάνω από 30 λεπτά/ ημέρα

Αντί επιλόγου

Τα Χριστούγεννα δεν πρέπει να έχουν την αποκλειστικότητα του ‘τώρα αγαπάμε’. ‘Αγαπάμε’ τους συνανθρώπους μας όλο το χρόνο. Δεν είναι ανάγκη να θυμόμαστε τους φτωχούς, τους αδύνατους μόνο αυτήν την περίοδο. Χριστούγεννα δεν είναι απλά ‘κατανάλωση’ (φαγητό, ψώνια, ρούχα, παιχνίδια κα), είναι κάτι πολύ παραπάνω..

Καλές γιορτές με υγεία και ευδαιμονία !

Κάντε κλικ στο παρακάτω λινκ, δίνουμε και διατροφικές πληροφορίες μετά αγαπημένων μελωδιών:

www.youtube.com/watch?v=X9kfDrs2B84

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Π. ΜΠΕΡΤΖΕΛΕΤΟΣ

Κλινικός Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, MSc

Γρηγορίου Ε’ 29, Τρίπολη

τηλ: 2710 232364

e-mail: bertzeletos@gmail.com

site: www.bertzeletos.gr

blog:nutripolitics.blogspot.gr

Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής: «Βιώσιμα Μοντέλα Επισιτισμού για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τη Διατροφή μας»

«Βιώσιμα Μοντέλα Επισιτισμού για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τη Διατροφή μας», είναι ο τίτλος- επίκεντρο της Παγκόσμιας Ημέρας Διατροφής για το 2013 .

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων στην αρχή κάθε χρόνου ανακοινώνει το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Διατροφής με σκοπό την κατανόηση των προβλημάτων επισιτισμού, στην αναζήτηση λύσεων για την εξάλειψη της πείνας. Σήμερα, σχεδόν 870 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υποσιτίζονται χρόνια. Ταυτόχρονα, τα μη βιώσιμα μοντέλα επισιτισμού επιδεινώνουν το φυσικό περιβάλλον, απειλούν τα οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα, που χρειάζονται για την απρόσκοπτη προσφορά τροφίμων στο μέλλον και τις επόμενες γενιές.  

Ένα σύστημα τροφίμων αποτελείται από:

- το περιβάλλον,

-τους ανθρώπους ,

-τους θεσμού,

- τις διαδικασίες με τις οποίες τα γεωργικά προϊόντα παράγονται, μεταποιούνται και φτάνουν  στους καταναλωτές .

Κάθε πτυχή του συστήματος των τροφίμων έχει επίδραση:

-στη διαθεσιμότητα,

-στην προσβασιμότητα,

-στη θρεπτικότητα των τροφίμων, άρα και στην ικανότητα των καταναλωτών να επιλέγουν την υγιεινή διατροφή. Αυτό που καταδεικνύεται  είναι ότι οι πολιτικές και οι παρεμβάσεις στα συστήματα επισιτισμού σπάνια λογαριάζουν και στοχεύουν στην (καλή) διατροφή των ανθρώπων.

Ποιο είναι το βιώσιμο μοντέλο επισιτισμού; Μπορεί να διορθωθεί από μια λανθασμένη, μη βιώσιμη κατάσταση; Τι θα πρέπει να αλλάξει για να κινηθούμε προς μια βιώσιμη κατάσταση (πλανητικά); Η Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής 2013 είναι μια ευκαιρία για να διερευνήσουμε τέτοιες και άλλες απορίες και να συμβάλλουμε στο μέλλον που θέλουμε.

 (πηγή: http://www.fao.org)

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ:

Η περσινή Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής (2012) είχε θέμα: «Αγροτικοί Συνεταιρισμοί - Κλειδί για τη σίτιση του κόσμου», η προπέρσινη είχε θέμα  «Τιμές Τροφίμων- από την Κρίση στη Σταθερότητα». Οι ιδέες και τα θέματα που βάζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός τροφίμων (FAO) είναι εξαιρετικά επίκαιρα. Τα ερωτήματα προς διερεύνηση που μπαίνουν, τίθενται προς συζήτηση δυστυχώς μόνο την ημέρα που εορτάζεται παγκοσμίως η τροφή μας (16 Οκτωβρίου). Για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια ο FAO ενδιαφέρεται και προκαλεί ερωτήματα σχετικά με το τελικό αποτέλεσμα της τροφής του ανθρώπου, δηλαδή την ποιότητα και την ποσότητα της Διατροφής. Δηλαδή τη Διατροφική Πολιτική ως μέσο βελτίωσης ποιοτικά και ποσοτικά της θρέψης, άρα και της υγείας των ανθρώπων

Δυστυχώς ένας Παγκόσμιος Οργανισμός όπως ο FAO δεν καταφέρνει μέσω των μηνυμάτων του να καθορίσει ή έστω να επηρεάσει τη Διατροφική Πολιτική. Αν εξετάσουμε τη θεματολογία της τελευταίας πενταετίας που πραγματεύεται ζητήματα επισιτιστικής ασφάλειας, εξάλειψης της πείνας, τιμολογιακής σταθερότητας (κόστος τροφίμων), ο FAO δίνει ρητορικά ερωτήματα. Το ζήτημα είναι οι απαντήσεις και οι αποκρίσεις των Κρατών, των Ομοσπονδιών. Αλλά για να υπάρχουν δεσμευτικές απαντήσεις από Κράτη, Ομοσπονδίες, Βιομηχανίες το σίγουρο είναι ότι χρειάζεται μια γενναία αναθέσμιση, μια γενναία αναθεώρηση του ρόλου του FAO. Του ρόλου του ως Παγκόσμιου Λειτουργού και όχι Διακοσμητή, μονωμένου από συμφέροντα και πολυεθνικές..

Η Ελλάδα της κρίσης

Στη χώρα μας που δεν έχουμε και πολλούς εθνικούς δείκτες σχετικά με τη συμμόρφωση μας στη Μεσογειακή Διατροφή (τη διατροφή που διδάξαμε στους άλλους Βόρειους κυρίως λαούς), αλλά και το κόστος της Διατροφής μας σε συνδυασμό με την ποιότητά του. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όμως έστω καταχρηστικά:

-τα Δελτία Αυτάρκειας Αγροτικών Προϊόντων (ΠΑΣΕΓΕΣ), με προώθηση αγροτικών προϊόντων που είναι σε «περίσσεια» (φρούτα, λαχανικά κα), με μακροπρόθεσμη αλλαγή διατροφικών συνηθειών (πχ μείωση κατανάλωσης) έναντι τροφίμων που εισάγονται (πχ βόειο κρέας), με προώθηση παραγωγής υποκατάστατων κρέατος προϊόντων (όσπρια),

-την Περιφερειακή Πολιτική προώθησης τοπικών προϊόντων («καλάθι αγροτικών προϊόντων), με δεσμευτική διεπιστημονική συμμετοχή,

-τις Διατροφικές Οδηγίες (guidelines) που δυστυχώς στη χώρα μας δεν έχουν αλλάξει από το 1999, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να αλλάξουν ως προς το γενικό τους περιεχόμενο (ένα ‘φρεσκάρισμα’ όμως θα είναι ευεργετικό και θα δώσει εκ νέου ώθηση για συμμόρφωση στη Μεσογειακή Υγιεινή και Βιώσιμη Διατροφή),

-τα απογοητευτικά ποσοστά παχυσαρκίας και την ανάδυσή τους στα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα, με έλεγχο πρόσβασης στην τροφή, με διαφωτισμό και καμπάνιες εκπαίδευσης, με υλική βοήθεια για πρόσβαση σε υγιεινή τροφή (φρούτα, λαχανικά καθημερινά).

Οι Διαιτολόγοι στην Ελλάδα, ένας σχετικά νέος επαγγελματικός και επιστημονικός κλάδος, μπορούν να αποτελέσουν κλειδί στη Διατροφική Πολιτική. Τόσο σε επίπεδο αριθμού, αλλά κυρίως σε επίπεδο κατάρτισης οι Έλληνες Διαιτολόγοι μπορούν να αποτελέσουν, μέσω της στελέχωσης ολόκληρου του φάσματος στο χώρο Υγείας, Εκπαίδευσης, Εμπορίου, Αγροτικής Πολιτικής, έναν εξαιρετικό σύμμαχο:

-για τη μείωση του (άμεσου και έμμεσου) κόστους υγείας,

-για την αύξηση της «τοπικής κατανάλωσης», άρα και της τοπικής οικονομίας,

-και κυρίως για την αύξηση των επιπέδων ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΥΓΕΙΑΣ των Ελλήνων (πρόληψη χρόνιων νοσημάτων).

Όλα τα παραπάνω αντιμετωπίζονται διεπιστημονικά, διυπουργικά, διαπεριφερειακά και γενικά με ό, τι σημαίνει συλλογικότητα. Αυτό που χρειάζεται είναι η δέσμευση για τη συλλογικότητα, άρα η πολιτική βούληση..

Όχι δεν είναι η Επινόηση, είναι η Βούληση..

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Π. ΜΠΕΡΤΖΕΛΕΤΟΣ

Κλινικός Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, MSc

Γρηγορίου Ε’ 29, Τρίπολη

τηλ: 2710 232364

e-mail: bertzeletos@gmail.com

site: www.bertzeletos.gr

blog:nutripolitics.blogspot.gr